آنتی اسکالانت


آنتی اسکالنت
اغلب آبهای موجود در طبیعت حاوی مقادیر بالایی از یونهای سولفات و بی کربنات هستند.
عمل ترسیب (Scaling) به معنی تجمع ذرات روی یک ممبرین است که این موضوع باعث گرفتگی ممبرین ها خواهد شد. بدون استفاده از مواد پیشگیری کننده از بروز پدیده scaling که با نام آنتی اسکالانت شناخته می شوند، ممبرین های سیستم اسمز معکوس در اثر ترسیب کربنات کلسیم، سولفات کلسیم، سولفات باریم، سولفات استرانسیوم و … دچار گرفتگی و در نتیجه کاهش فلاکس جریان خواهند شد.
آنتی اسکالانت ها اصولا شامل مقداری مواد دیسپرسانت هم هستند که باعث جلوگیری از واکنش آلومینیم یا آهن موجود در آب نیز می شوند.
در عملیات نمک زدایی توسط سیستمهای اسمز معکوس خصوصا سیستمهای با درصد بازیافت بالا، با عبور از نقطه ماکزیمم حلالیت نمکهای محلول در آب نظیر آهک و کلسیت، تشکیل کریستال روی سطح ممبرین ها آغاز می شود. آنتی اسکالنت به مواد فعال سطحی اطلاق می شود که به یکی از سه روش زیر از تشکیل رسوب جلوگیری می کنند:
-ارتقای آستانه تشکیل رسوب(Threshold inhibition): در این روش، آنتی اسکالانت باعث می شود که نمکهای فوق اشباع موجود در آب به حالت محلول باقی بمانند.
-تغییر شکل کریستالها(Crystal Modification): یک دیگر از روشهای عملکرد آنتی اسکالنت ها تغییر شکل کریستالها است که در این حالت در اثر این تغییر شکل، یک سری ذرات نرم و به هم چسبیده بوجود می آیند. همزمان با شکل گیری یک کریستال در حالت میکروسکوپی، گروههای باردار منفی موجود روی سطح آنتی اسکالانت به یونهای مثبت موجود در کریستال حمله کرده و با خنثی سازی بار الکتریکی، باعث توقف رشد کریستال می شوند. در اثر استفاده از این دسته از آنتی اسکالنت ها معمولا کریستالها به شکل بیضوی و با تراکم کمتر از حالت معمول در می آیند و همراه با آب دور ریز به خارج از پرشر وسل ( محفظه تحت فشار) منتقل می شوند.
-پراکنده کردن (Dispersion): یکی دیگر از قابلیت های برخی از انواع آنتی اسکالانت ها این است که به موجب آن روی ذرات و کلوئیدها مستقر می شوند و با تشکیل یک بار منفی بسیار قوی باعث دور شدن کریستالها از هم می شوند. این بار منفی قوی باعث جدا شدن ذرات باردار منفی که روی سطح ممبرین رسوب کرده اند نیز خواهد شد.
طی دو دهه گذشته نسل جدیدی از آنتی اسکالنت ها تجاری سازی شده اند که مواد موثره موجود در آنها مخلوطی از پلی کربنات ها و پلی اکریلات ها هستند.
برای پیش بینی میزان و نحوه تشکیل رسوب روشهای مختلف محاسباتی وجود دارد که آنالیز آب خام ورودی بعنوان اصلی ترین بخش اطلاعات مورد نیاز خواهد بود.با توجه به اینکه نمکهای موجود در آب ورودی تغلیظ شده و از مجرای دفع آب دور ریز به خارج از سیستم هدایت می شوند لذا معمولا تعیین نوع و میزان آنتی اسکالانت مورد نیاز بر مبنای کیفیت آب در این نقطه تعیین می شود.
باید توجه داشت که در استفاده بیش از حد مجاز از آنتی اسکالنت احتمال بروز پدیده fouling روی ممبرین ها افزایش می یابد.
در این حالت لازمست با انجام CIP ممبرین ها شستشو داده شوند.
آنتی اسکالنت FLOCON 260 ساخت شرکت BWA، آنتی اسکالنت VITEC 5300 ساخت کمپانی AVISTA، آنتی اسکالنت RPI3000a و RPI4000a ساخت شرکت ROPUR همچنین آنتی اسکالنت RO.100 قابل ارائه هستند.
آنتی اسکالنت فلوکون ۲۶۰ یک آنتی اسکالنت ساخته شده بر پایه پلی کربوکسیلیک اسید ها است. pH آنتی اسکالنت فلوکون ۲۶۰ کمتر از ۲ و به رنگ زرد می باشد. این محصول در بسته بندی های ۲۳ و ۲۳۰ کیلویی ارائه می شود.
آنتی اسکالنت ویتک ۲۳۰۰ یک آنتی اسکالنت با pH بین ۴٫۵ و ۵٫۵ و به رنگ زرد کم رنگ است. سازگاری آنتی اسکالنت ویتک ۲۳۰۰ با پلی الکترولیت ها بیشتر از فلوکون ۲۶۰ می باشد.
آنتی اسکالنت روپور ۳۰۰۰a ترکیبی ار فسفونات ها و پلی اکریلات های آلی است و به رنگ زدر کم رنگ می باشد. آنتی اسکالنت روپور دارای pH بین ۴٫۸ تا ۵٫۳ است.
همچنین نوع و میزان بهینه تزریق آنتی اسکالنت با توجه به آنالیز آب خام دریافتی توسط این شرکت ارائه می شود.
بمنظور تامین آنتی اسکالانت مناسب با توجه به شرایط آب ورودی می توانید با کارشناسان شرکت صنعت تاسیسات میلاش تماس بگیرید

.